Yapraklar sıra sıradır dal üzerinde. Her ağacınki farklı bir biçimde dizilse bile bütün ağaçlarda  yapraklar  alttakilere de güneşin gelmesine olanak verecek biçimde yönlenmişlerdir. Bazen bir çiçeğin saplarını, dağılmasın diye sıkıca bağlarsınız, dik dururlar ama artık iç düzenleri bozulmuştur.  İstedikleri gibi güneşe yönelemezler, alttakilerin önünü açamazlar ve bazen küsüp solarlar.

Televizyonlarda, gazetelerde  olayların kahramanları hep yetişkinler. Çocuklar ancak  çok dramatik olaylarda kurban olduklarında haberlerde yer alabiliyorlar.  Sanki ülkemizde milyonlarca çocuk yaşamıyor. Sanki onlar  on sene sonra trafik canavarı, terrorist, dayak atan, dayak yiyen, yalan söyleyen, sağlıksız yiyecekleri üreten, dolandırıcılık yapan, ormanları yakan, yıkılacak binaları yapan, çantanızı kapıp kaçan, ya da sınıfta cetvelle minik ellere vuran , bıçağını ufacık öfke sonucu karşısındaki insana batıran, ya da vaatleri boldan savurup seçilince sadece kendi ve kendi çevresini gözeten yetişkinler olmayacaklarmış gibi.

Biz onları çocukluklarında böyle yok sayarsak elbette bu saydıklarımızın hepsi olacaklar.  Çocuk gördüğünü yapar. Evinde, TV’de, okulda, yollarda ne görüyorsa büyüyünce  onları yapıp medyayı konusuz bırakmayacak.

“Yahu! siz deli misiniz?” diyemiyorum. Deli böyle şeyler yapmaz. Bunlar  başı boş, sevgisiz,  anlamsız, hedefsiz  büyütülmüş akıllı yetişkinlerin işleri. Medyanın işi köpeği ısıran insanı  sergilemekmiş. Allaha şükür onlardan bol bol var.  İnsanın köpeği ısırması neden haber olsun?  Bana ne! Kıl zevki varsa ısırsın köpeği de kediyi de fırçayı da.  Bir köpek insanı ısırmışsa telaşlanırım. Nerde, nasıl, buralarda olmasın, yakalanıp gözlem altına alınmış mı diye düşünürüm. Ama bence asıl haber  bir çocuğun köpekle ve diğer hayvanlarla  nasıl iletişim kurabildiğidir. İnsanların  birikimlerini paylaştığı örnek yaşam biçimleridir.  Çocukların beden gelişimlerini oyun ve sanatla geliştirdikleri etkinliklerin duyurulmasıdır.  Ormanların sadece ağaçların yanyana bulundukları bir toprak parçası değil, her türlü canlının ortak yaşam merkezi olduğunun tanıtılmasıdır. Bir ormanın yanması sadece ağaçların yanması değil, yanan bir evde bulunan insanların da yanması gibi, orada yaşayan her türlü canlının da öldüğü  çok acı bir  kayıptır..  Ormanı sadece ip asıp salıncak yapılacak bir dal veya mangal yeri görmek  ormanda hiçbir şey görmemek demektir.  Orman evimizde, yollarımızda,okulumuzda, işyerimizde olmayan her şeydir; Ağaçtır, böcektir, hayvandır, kuştur, tırtıldır, yapraktır, çiçektir, bilgidir, neşedir, oksijendir, yaşamdır.  Ormana sadece keşfe gidilir.  Güzellikler keşfedilir, ağaçlar tanınır, çiçeklere, böceklere hayran kalınır, kuşlar gözlemlenir, orman ağaçlarında hastalık, ormanda olmaması gereken maddeler varsa dönüşte gerekli yerlere haber verilir ki  bunlar ormana zarar vermesinler.

Haydi yetişkinler, biraz durup düşünün. Meditasyon mu yaparsınız, havuz başına mı oturursunuz ya da iki elinizi başınız arasına alıp mı oturursunuz bilemem.  Ama  titreyip kendimize gelmenin zamanı gelmiş geçmektedir.  Tüm çocuklara insan muamelesi yapmadıkça medya konusu insanlar yetiştirmekten kurtulamayız.  Gözünüzü açın ve etrafınıza dikkatle bakın. Bakın ki çocuklardaki cevheri görebilesiniz. Bakın!  Ne güzeller! Fırsat verin, sabırlı olun, ön yargılı olmayın göreceksiniz, duyacaksınız  size anlatacakları hayallerini ve yaratacakları güzellikleri. Gözlerinin içine bakın ve ellerini sıkın isimlerini söyleyerek. Selam verin onlara ve de saygı gösterin. Onlar bunu hakettiklerini ispatlayacaklar  kısa bir zaman sonra.  Sizlere güvendiklerinde  ortaya çıkacak bütün güzellikleri. Sizlerin  öğütücü  değirmenlerinizden kurtulduklarında sunacaklar size bütün yaratıcılıklarını, masumiyetlerini ve sevgilerini.

Anadil öğrenilmeye bebekken başlanır ve istense de yanlış cümle kurulamaz büyüyünce. İnsan yapısı da öyle. 0-5 en önemli yaş.  Bu yaşta alınanı değiştirmek çok zor. Anne-babanın  işi bu. Çok şey bilmeleri gerek. Öğrenin.  Sadece beslemek, süslemek yeterli değil. Birinci sınıf çok önemli. Orada çocuk büyük bir geçiş yaşıyor. Okuma yazmayı sevmeyi ve disiplini orada öğreniyor. Birinci sınıf öğretmenleri çok farklı bir eğitim ve değerlendirme içinde olmak zorundalar. Veliler  bunun farkında olursa her şekilde destekleyebilir öğretmeni.  Bunlar  zor işler değil. Bütün iş çocuk kimdir, nedir bunu bilmeye dayanıyor. Ormanı keşfeden çocuğunu da keşfedebilir.. Ya da doğayı keşfe çocuğunuzla beraber başlayın. Hem doğayı tanıyın hem de birbirinizi.

Tüm canlılara ve  çocuklara saygı duyulan bir dünyamız olsun istiyoruz.. Çocuklarımıza saygı : doğaya ve insana saygılı yetişkinlerle  dolu bir dünya  yaratabilir.  Bunu yapabiliriz.
Ruhiye Mine Kayra

.

    Devlet ihalelerinde yolsuzluğa olanak sağlama, banka hortumlama, haketmeyen taraftara, yakına mevki ya da çıkar sağlayarak ayıplı hizmetler oluşmasına yol açan yüksek düzey yöneticilerden durumları açığa çıkanlardan bazıları ‘nitelikli”suç işleme nedeniyle suçlandı. Bu kişilerin Yüce Divandan, mahkemeden zaman aşımı nedeniyle kurtarılması toplumsal düşünceyi zedeledi. Onların Yüce Divan’a, mahkemeye gidişleri büyük harflerle gazetelerin baş sayfalarında yer alırken, ‘nitelikli suçlarından’ nasıl kaytardıkları ayni tantana ile duyurulmadı topluma. O suçları işleyenlerin cezalarını çekmediklerini toplum unuttu sandılar. Ustanın suçu unutuldu sanıldı ama çırak dersini almıştı. Eğitimi yeterli olmadığından o ‘ nitelikli’ suç işleyemedi. Onunki ‘adi suç’tu. Kapkaçcılık.

Yüksek mevkilerde bulunanlar onurlarını, kapkaçcılar hayatlarını tehlikeye attılar. Nitelikli suç işleyenler tüm toplumun yaşamını zora soktu; umutların yitirilmesine, insanın en yakınına bile güven duymamasına, meslek öğrenme, üretime yönelme yerine ter dökmeden paradan para kazanmak ya da korkutarak para kazanma yollarını seçmesine yol açtı. Çırak kapkaççı da tıpkı ‘nitelikliler’ gibi, başkalarının yaşamını hiçe sayarak, ‘niteliksiz’ sayılan bir yöntemle kendine çıkar sağladı.

Yasa suç işleyene gereken cezayı çekmesine ve zarar görenin durumuna göre bir para ödemesine karar verir. Nitelikli suç işleyenler yasamanın verdiği cezadan kurtuldukları gibi zarar verdikleri ülkemizin yaşama düzeni ve ruhsal yapısına karşı sorumluluklarından da kurtulduklarını sanmaktadırlar. Kurtulamazlar!

Kapkaç onların eseri. Öğünsünler, dövünsünler. Cezasız kalan nitelikli ya da adi suç bumerang, denilen, atan kişiye geri dönen açılı tahta parçası, gibi er geç suçu işleyene, ya da yakınlarına geri dönecektir. Ancak o dönüp vuracak diye bekleyeceğimize, bu suçların işlenmemesi için neler yapabileceğimizi düşünmeliyiz.. Yaptığımız her suç aşamalı ve bağlantılı olarak önce kendimize, sonra çevremize, ülkemize, dünyaya zarar vermektedir. Dünya madde olarak ekseni etrafında dönüyorsa da dünya üzerindeki yaşam onun üzerinde yaşayanların yanlışları ve doğruları ölçüsünde iyiye ya da kötüye gidiyor. Tek tek her birimizin eylemleri bu gidişin yönünü saptamada ayni oranda güce sahip.

Binlerce yıldır Usta-çırak ilişkisi pek çok güzelliklerin ileri zamanlara taşınmasına temel olmuşken şimdi Nitelikli suç-kapkaç öğretisinin süregitmesini nasıl önleriz şaşkınlığı içindeyiz. Nitelikli suç-kapkaç ilişkisi yalnız paramızı değil , nitelikli suç işleyenlerin rahatlığı ve cesareti ile canımızı da almaktan çekinmemektedir..

Bizlerden beklenen çocuk ve gençlerin örnek alacağı paylaşımcı davranışlar içinde olmak, çocuk ve gençlerin gelişimine yönelik her saygılı davranışı desteklemek, üretkenliğe yönelik her girişimi taçlamak, ve insanları kim olduklarına göre değil ne yaptıklarına göre değerlendirmektir. .

“ Gelin, hep bir olalım-İşin kolayın tutalım-Sevelim sevilelim-Bu dünya kimseye kalmaz.”.

R. Mine Kayra

www.kilimsanat.com

1.Nitelikli:TDK Türkçe sözlük-Bir şeye ayırt edici özellik veren, ‘bir şeye nitelik açısından üstünlük kazandıran’, kaliteli’. _işçi =usta işçi

Bu nasıl iştir! Yetmiş beş yıldır beraberiz ve ancak bir hafta önce  gördüm seni. Ürkek bir güvercin gibi çırpınıp duruyordun kapatıldığın kafeste.  Seni görmeye çırpınmalarının  sesini duyunca   karar vermiştim. İyi ki de görmek istemişim!

Bilmiyordum bu kadar  güzel olduğunu.  İçimde bu kadar güzel, bu kadar çalışkan seni taşıdığımı bilmiyordum. İnan! Çok sevdim seni. Kimse çalışmaz  böyle karşılıksız, sızlanmadan yıllarca. Canım benim. Bunca yıldır  sana   göstermeyi düşünemediğim, hakettiğin saygıyı  artık göstermem gerek. Bunu kat kat hakettin.

Sana sofralar hazırlayacağım  en sevdiğin yemeklerle ve en rahat biçimde oturup yavaş yavaş yiyeceğiz birlikte. Tabağıma az koyacağım yemeğimi ama çok beğensem bile tekrar almıyacağım.  İstersen iki saat sonra yiyebiliriz değil mi? Sigara migara da yok. Bazı ilaçlar var almam gereken . Midemi  düşünerek  onun güzel cildine zarar verebilecek olanları muhakkak tok karnına alacağım.  Giyimime dikkat ederek hasta olmamaya çalışacağım. Sonra iyileşeyim diye alınan ilaçlar hep sizlere zarar veriyor. En iyisi hasta olmadan  nasıl giyineceğine, ne yiyeceğine, nasıl hareket edeceğine karar verebilmek. Kimseye de kızmayacağım.  Sadece, sakin sakin çözümler düşünüp yazmaya çalışacağım.

Eskiler , ileri yaşlarda bile, yağ, bal yer  gene de  kanlarında yağ parçaları oluşup damar çeperlerini daraltmazmış.  Sen de üzülmezmişsin ben bu daracık damarlardan kanı nasıl geçireceğim diye.  Ya da tansiyonunu ve kollestrolunu yükseltip gevşetmezmiş damarlarını. Sonra işin yoksa çırpın nasıl atacağım diye. Her şeyi kendi zamanı ve o zamanın çevresel etkenleriyle  beraber düşünmek  lazım.  Demek o zamanlar yaşadıkları ortamın oksijeni daha bolmuş. Yaşam  biraz daha rahat, ve para sıkıntısı yokmuş bu kadar. Evlerde  daha yoğun bir sevgi dolaşımı olması, yemeklerin daha doğal biçimde üretilip uygun biçimde hazırlanması  kalplerin de daha rahat çalışmasına yol açıyordu herhalde.

Ben  biraz, yani oldukça geç de olsa seni  rahat ettirmeye çalışacağım. Acele etmiyeceğim, minübüs kaçtı diye peşinden koşmayacağım veya ağır soba kovalarını kaldırmaya kalkışmayacağım.

Güzelim, seni  çok geç tanıdım ve hemen kaybetmek istemiyorum.  Bundan sonra bu bedende senin borun ötecek. Çok yüksek üfleme e mi?

Mine Kayra   Mart  2007